Nieśmiertelność człowieka

Człowiek dąży do nieśmiertelności, chce odgadnąć jak żyć wiecznie. Wszelkimi sposobami próbuje zatrzymać czas i swoje życie..To nasz naturalny odruch i potrzeba. Chcemy istnieć wiecznie i nigdy nie umierać! A przecież nasza dusza nie ginie. Nie zamieniamy się w nicość ani nie przybieramy innej postaci. Będziemy zawsze żyć. Tak wspaniale wymyślił nas Bóg. Dotyczy to nie tylko uczniów Jezusa, ale każdego jednego człowieka od chwili jego poczęcia – ta dusza będzie już zawsze. Jest jeszcze lepiej niż by się mogło wydawać, ponieważ dla Pana Boga już istnieliśmy od zawsze. Byliśmy w Jego myślach, wyobrażeniach. Dla mnie to niepojęte, to kolejna zadziwiająca kwestia, którą ciężko pojąć rozumem.

Do mnie należy decyzja co z tą nieśmiertelnością zrobię. To człowiek decyduje, czy chce podążać za Bogiem i skorzystać z Jego zaproszenia na wieczną ucztę z Jezusem, czy też woli ,,ogień wieczny, przygotowany diabłu i jego aniołom,, (Mt 25,41). Patrząc na szybko mijające godziny tego czasu na decyzje nie ma wcale tak dużo. Każdy moment mojego życia powinien być odpowiedzią w którą stronę idę, bo może się okazać, że jest to już ostatni moment na wybór.

Śmierć jest tak naprawdę przejściem. Z jednej rzeczywistości w drugą. Z naszej obecnej, jeszcze zakrytej, jakby ,,za zasłoną,, w tą drugą, gdzie odkrywamy te zakryte tajemnice. Zostawiamy ciało. To musi boleć. Trochę kojarzy mi się z obdarciem ze skóry lub z odarciem z szat Jezusa. Jakaś część nas zostaje ściągnięta, ale nie przepołowiona, ponieważ ciało jak i dusza są całościami istniejącymi razem. Trochę podobnie jest z Trójcą świętą – każda z osób Boskich jest jedyna, niepowtarzalna, inna, jest świętością, osobnym Bogiem, ale istnieją razem w jedności. Trzy osoby w jednym.. Podobnie dusza i ciało. Dwie rzeczywistości – jeden byt. Różnica jest taka, że ciało samo w sobie jest martwe, nie jest osobą i nie może żyć samodzielnie, bez duszy. Na ziemi nie istnieją oddzielnie, ale są pojedynczymi ,,jednostkami,,. Po śmierci zostaje dusza, potem nasze ciało także jeszcze ,,powróci do łask,,.

Moim skromnym zdaniem jest to też dobra wiadomość, dla wszystkich, którzy opłakują swoich bliskich. Ciało zostało w ziemi, ale dusza, która przytrzymywała to ciało nadal żyje. Ta osoba, ten człowiek jest żywy.

Przechodzimy, ale nie umieramy. Możemy powiedzieć, że umiera stare życie, stary człowiek, umiera pewien etap, rozdział, odchodzi czas, ale rodzi się nowa epoka i zostaje nasza jedyna, wyjątkowa i nieśmiertelna dusza.

Reklamy

2 thoughts on “Nieśmiertelność człowieka

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s