Nasze świeckie kapłaństwo

,,To nie tylko kapłan składa Najświętszą Ofiarę, ale wszyscy w niej uczestniczący” (św. Wincenty a Paulo)

Wy jesteście wybranym plemieniem, królewskim kapłaństwem, świętym narodem, ludem [Bogu] na własność przeznaczonym, abyście ogłaszali dzieła potęgi Tego, który was wezwał z ciemności do przedziwnego swojego światła…” (1 P 2,9).

,,Dlatego sam Chrystus jest prawdziwym kapłanem, a inni są tylko Jego sługami” (Św. Tomasz z Akwinu)

Wierni pełnią królewskie i powszechne kapłaństwo przez współdziałanie w ofiarowaniu Eucharystii” (Konstytucja dogmatyczna o Kościele Soboru Watykańskiego II)

  1. Jedynym najwyższym Arcykapłanem jest Jezus Chrystus.

  2. Kapłaństwo hierarchiczne (urzędowe) – sakramentalne, to wszyscy księża, biskupi itp.

  3. Powszechne kapłaństwo wiernych – królewskie kapłaństwo, to kapłaństwo wszystkich ochrzczonych, którzy dzięki temu sakramentowi zostali włączeni do Kościoła, jesteśmy częścią Mistycznego Ciała Jezusa Chrystusa. Nie jestem tylko biernym słuchaczem podczas Mszy, ale mam w niej w pełni uczestniczyć, tak jak uczestniczę w życiu rodzinnym i pełnię w niej określone zadania – jako matka, żona, córka, siostra, babcia, ciocia, wnuczka, itp…I tak samo jestem członkiem całego Kościoła. Nie tylko podczas Mszy św. ale na co dzień. Moje wybory, grzech lub dobro mają wpływ na cały lud Boży. Podobnie jak w życiu. Jeśli ktoś zaczyna kłamać, zdradzać lub wpadać w nałogi jego życie niszczy się, coraz bardziej upada związek małżeński, ma to wpływ na dzieci, pracę, znajomych…

    W Kościele też jesteśmy rodziną, tylko w szerszym znaczeniu. Jednak i tutaj, gdy wiele osób odchodzi, grzeszy, zaczyna to zataczać coraz większe kręgi. To jak z dziurą w skarpetce, jak jest mała można ją zaszyć. Jeśli jednak nadal chodzi się z tą dziurą nic z nią nie robiąc staje się coraz większa aż w końcu nie nadaje się już do noszenia.

    Nasze wybory zła lub dobra mają wpływ na Kościół, nawet jak nie jest to dostrzegalne gołym okiem. Nie jesteśmy tylko pionkami podczas Mszy ani w rękach Boga. Każdy jest odpowiedzialny za swoje powszechne kapłaństwo i za to co dalej wysyła w świat. Nasze życie też jest ofiarą składaną Bogu. Przynosimy swój trud, pracę, ale też grzechy i słabości.

    Na czym ma polegać powszechne kapłaństwo?

    – na co dzień – na życiu zgodnie z naszym powołaniem, na modlitwie, przystępowaniu do sakramentów, miłości, itp.

    – podczas Mszy św. – wraz z Jezusem mamy siebie ofiarować Bogu. Wzywam was tedy, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście składali ciała swoje jako ofiarę żywą, świętą, miłą Bogu, bo taka winna być duchowa służba wasza. A nie upodabniajcie się do tego świata, ale się przemieńcie przez odnowienie umysłu swego, abyście umieli rozróżnić, co jest wolą Bożą, co jest dobre, miłe i doskonałe.” ( Rz 12,1-3) Przychodząc na Mszę oddaję Bogu siebie, swoje prace, swoich znajomych, chorych, cierpiących, swoje serce, całe życie.

Jestem kapłanką! Kapłanką samego Króla. 🙂

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s